Sakamálakrossgátan BLÁGÓMAN sem virðist torkennileg

Sakamálakrossgáta

Það eru alltaf ástæður fyrir öllu og svo er um þessa krossgátu líka. Líklega eru flestar siðareglur hér brotnar og eru líka ástæður fyrir því. Óregla er tíð og áberandi hér og er líka ástæða þessa. Það er enginn minni maður sem ekki getur ráðið fram úr þessari undarlegu krossgátu að svo stöddu. En þeir sem þekkja til sakamála slíkra sem þessi sakamála krossgáta snýst um, eru sumir hamstola og heiftugir og aðrir frá sér af undrun. Það liggur beinast við að halda því fram að dómskerfið lagi sig nær alltaf að hagsmunamálum stórglæpamanna en smákrimmar fá fyrir ferðina í staðinn og það kostar þjóðina böl og eymd æ ofaní æ. En lögleysið á að magnast áður en maður sindarinnar kemur fram. Hver kannast við það að maður sindarinnar á að koma fram og hvenær og hvar, um hvað er þá verið að tala. Oftar en ekki er blekkingin og lævísin óhugnarleg þegar við verðum vís að yfirbreiðslu brögðum inn í dómskerfinu eða hvað er annars að? Eru þessar öfgar bara í báðar áttir og okkur þá ættlað að venjast því smátt og smátt. Næsta viðfangsefni mitt er að gera smásögu út frá efninu og notað verður líkingarmál og allskonar dulmál sem leiðir smátt og smátt til sannleikans um slímuga hegðun og feluleiki dýrategunda eins og til dæmis Blágómunar hér. Það verður spennandi viðfangs efni get ég sannlega fullyrt.

Skrár tengdar þessari bloggfærslu:

• Blágóman, krossgáta og ráðgáta

Mótmælasamkoma Landsbyggðar

Það var kl 17:30 8. Október 2010 að Mótmælasamkoma Landsbyggðar í Vestmannaeyjum var haldin í hjarta bæjarins og var þétt skipuð hver þúfa með fólki sem enn hefur ekki náðst að soga yfir um haf og í höfuðstaðinn. Fyrir ekki mjög mörgum árum voru allir íslendingar landsbyggðarfólk þannig að við erum öll komin af landsbyggðarfólki. Hér var staðið og mótmælt tillögum ríkisstjórnarinnar um yfirtaksmikinn niðurskurð í heilbrigðisþjónustu sem aðallega verðist eiga að slá landsbyggðina út af laginu með hörmulegum afleiðingum. það er eins og göngin séu komin og ekkert mál að koma þeim bráðasjúklingum þá leiðina og til Reykjavíkur en raunveruleikin er ekki þannig. Sjúkraflug er þegar búið að líða svona tilraunir og næst væri það líklega fæðingardeild og skurðstofa eða svo. það vill svo til að Reykjavík Ríkisstjórn er mjög á villugötu og Það verður hið bráðasta að leiðrétta og breyta.

Óska eftir ódýru timbri og bárujárni*

Óska eftir ódýru timbri og bárujárni Í byggingarframkvæmdir fyrir heimilislausa hrunadansara. Það er að vísu enn á huldu hvar fátækrahverfið skal staðsett en það er jafnvel aukaatriði og hégómlegar vangaveltur að svo stöddu. Eitt er, ég þarf að vita: Næ ég að stofna nýtt byggingafélag aðeins með atvinnulausum, og hvert "hús" þarf að byggjast fyrir hámark kr.100,000 og þannig má byggja 50 húsa fátækrahverfi með ódýrum hætti. 25 fermetra hús með kojum og matarborði fyrir 8 þegna  í hverju húsi. þannig leysast málin fyrir 400 húslausa Íslendinga í slíku hverfi nema ef vetur gerist óþirmilega með harðari móti. Þá er eftir að greiða úr salernis og baðhúsamálum. Verkfræðimeistarar er svona gjörlegt í höfuðstaðnum án stórvandræða. Það væri kannski ráð að breyta gömlum rútum í baðhús og salernis-aðstöðu sem er þá færanlegt meðan einhver á fyrir olíu. Kær kveðja. ÚTIHÚS S.F.

Kínverska konan og leirkerin.

 Eflaust er einhver sem kannast við þessa smásögu sem ekki er samin af mér sjólfum. Gömul kínversk kona átti tvo leirpotta sem hún hengdi á sitthvorn endan  á langri stöng sem hún bar á öxlum sínum.  Á hverjum degi sótti hún vatn langa leið í uppsprettu fjarri heimilinu. Annar potturinn var sprunginn eftir endilöngu og var því aðeins hálffullur þegar heim kom. Hinn potturinn var fullkominn og skilaði sér alltaf fullur af vatni eftir þessa löngu leið heim að húsinu. Svona gekk þetta í tvo ár, daglega gekk gamla konan með  pottana að uppsprettunni og daglega kom hún heim með aðeins einn og hálfan pott af vatni.Auðvitað var fullkomni potturinn ánægður með sína frammistöðu en sprungni potturinn skammaðist sín og leið mjög illa þar sem frammistaða hans var aðeins til hálfs við það sem hann var skapaður til að gera.  Eftir tveggja ára vinnu talaði hann til konunnar við uppsprettuna. "Ég skammast mín fyrir frammistöðu mína, vegna sprungunnar á hlið minni lekur helmingurinn af  vatninu burt á leiðinni heim. Þú ættir að henda mér og fá þér nýjan pott. ,,Gamla konan brosti, " Hefur þú tekið eftir að þín hlið við götuna er blómum skreytt á meðan engin blóm vaxa á hinum megin götunnar?Það er vegna þess að ég hef alltaf vitað af þessum galla þínum og þess vegna sáði ég fræum á þinni hlið götunnar og á hverjum degi þegar við göngum heim vökvar þú blómin mín.  Ég hef um árabil getað týnt þessi fallegu blóm og skreytt heimili mitt með þeim.  Af því að þú ert eins og þú ert þá hef ég fengið að njóta fegurðar blómanna.Það er eins með okkur manneskjurnar, enginn er gallalaust. En það eru gallarnir og sprungurnar sem gera hvern og einn einstakann. þess vegna er svo spennandi að kynnast og eyða ævinni saman. Við þurfum bara að læra  að taka hverri manneskju eins og hún er og sjá jákvæðu hliðarnar hjá hvort öðru.

Spádómur fyrir hruni í lundastofninum

Mig langar hér til að segja frá í stuttu máli draumsýn er vitrðist mér eitt sinn að næturlagi, og þótti mér hafa mjög skýra merkingu um áfall í náttúruni okkar. Það var sem ég kæmi að kvöldlagi að iðnaðarhúsnæði einu eða skemmu, steyptu húsi og ómáluðu, gægðist ég þar inn og sé strax að húsið er notað af lundaveiðifélagi og er á einni hæð en skiptist í tvo megin hluta með stóru millidyraopi. Húsnæðið var á stærð við tvo stóra bílskúra ca.100 m² í heild. Til vinstri í skemmuni og vinstramegin við stóra opið, þeim megin sem ég fór inn um útidyr, hékk uppi á mörgum sterkum snúrum þétt saman hamflettur lundi í þúsundatali og draup blóð niður á gólf og safnaðist í litla læki. En til hægri hinumegin við stóra millidyraopið, þar var allt á sama veg nema lundinn sem þar hékk var í hamnum, og einnig í þúsundatali en þar var líka töluvert af lunda lifandi um gólfin og vappaði þar í reiðuleysi og mátti á þeim greina  angistar og undrunarsvip yfir öllu saman. Allt í einu brestur eitthvað og slitnar þetta allt niður með skarkala miklum og það samtímis báðumegin og allt fór auðvitað niður á gólfið og verður mikið ringulreiðar ástand þarna skyndilega, svo þagnar allt og lýkur þar með draumi þessum. Þetta á sér stað 1994-95 og ef við hugum að sjö árum eftir þetta og síðan sjö árum öðrum síðar frá 2001 með tilliti til hnignunar í lunda, lundavarpi og þróun í sandsíli helsta fæði lundans, þá kemur þetta nú allt heim og saman í dag.

 

                                                          (Draumsýn Högni Hilmisson 1994)

Bloggið sem hvarf án skýringa *

Bloggið sem hvarf án skýringa * Skúli Skúlason var hreinsaður út á skrítnum tíma þegar þjóðarleiðtogi einn heimsókti Ísland. Hver er skýringin, ég er enn að bíða eftir henni, eða er einhver vel vitiborin skýring á þessu brotthvarfi? Höfðingjaheimsókninni er löngu lokið. http://blogg.visir.is/hermdarverk/  Sannleiks orð um illverk og fals. Það getur ekki verið rétt og eðlilegt að ætla að fela sannindi um   Sannleikann á borðið og engar blekkingar um að svart sé líka hvítt. Það var þar að finna greinilega og vandaða fræðslu um blekkingu þá sem miskunnarlaust er borin að okkur öllum, að vondir eru góðir og muslimar meigi alveg flæða um alla Evrópu og bara gott um það að segja nema þegar vandmálið er orðið algjört og ekkert lengur við neitt ráðið og þar af leiðandi orðið of seint að gera eitthvað í málinu. 

 

Tyrkjarán í hljóðmynd

Tyrkjaránssaga .   

Geygvænlegir atburðir hafa gerst.Barbarar frá Norður Afríku hafa gengið á land rænt fólki og fémætu og drepið fjölda mans.Meðal þeirra sem þeir myrtu er Séra Jón Þorsteinsson frá Kirkjubæ í Eyjum. Einn af þeim brottnumdu er hinn prestur eyjanna, Séra Ólafur Egilson.

 Vitneskja, um að rán hafi verið framið í Grindavík barst til Eyja og vakti það mikla skelfinguKaupmaðurinn í Eyjum Lores Bagge lét þegar hefjast handa um að hlaða virki, hreynsa fallbyssur staðarins og smíða lagvopn. Barbararnir komu því ekki að Eyjamönnum óviðbúnum er þeir sigldu skipum sínum suður með Heimaey að kveldi mánudagsins 16. Júlí. Ejamenn vissu ekki hvaða skip þetta voru, en þótti atferli þeirra tortryggilegt. Kaupmaðurinn reið með flokk manna suður á eyjuna Höfðu ræningjarnir þá mannað fjórar Slúppur og réru að landi með alvæpni. Tóku þér land við svonefndann Litlhöfða. Kaupmaðurinn skaut á þá úr handbissu sinni, en þeir hlóu við og veifuðu til hans. Reið þá kaupmaður sem ákafast norður eynna. í kaupstaðinn og hljóp þar með skildulið sitt og dani alla, á tíróið skip, slapp hann naumlega fyrir Istaklett og náði Landeyjasandi heilu og höldnu, uppúr miðjum morgni á þriðjudag. Sjóræningjarnir sem gengu á land við Litlhöfða, héldu norður eynna í þremur flokkum, og hófu þeir þegar að ræna þar sem bæjir urðu á leið þeirra. Ráku meginn flokkarnir, fólk það er þeir fönguðu á undann sér niður í kaustaðinn,  en aðrir hófu eltingaleik við þá er leitað höfðu undannkomu. Var föngunum hrúar saman í svonefndri Múrstofu, í Dönsku húsunum. Nokkrir menn voru drepnir á hroðalegann hátt, í þessari fyrstu atlögu. Að Staðarhúsum á Ofanleiti bústað séra Ólafs  Egilsonar, Konu hans og heimilisfólks, báru Barbararnir eld, og brendu þar inni konu og barn, er þeir höfðu handsamað séra Ólaf. Sjúkir menn og hrumir voru miskunnarlaust höggnir og jafn vel britjaðir sundur. þeir sem komist höfðu í björg þar sem sá yfir kaupstaðinn og byggðina, voru sjónarvottar að þessu atferli. Um hádegi á þriðjudag var föngunum hleypt út á hlöðin við Dönsku húsin, og hafinn undirbúningur við að flytja þá til skips.  Nokkru síðar var eldur borinn að Landakirkju, leit var og hafin um eynna, af þeim er í fylgsni höfðu komist, voru þá sumir skotnir niður af stöllum og syllum hátt í klettum uppi.Fannst þá séra Jón Þorsteinsson, í Kirkjubæ, sem leitað hafði afdreps í helli, skamt frá Vallargarði með fólk sitt, og hjuggu Barbarar hann banasári, er hann snéri gegn þeim, og féll hann á kné með uppliftar hendur. fól þar séra jón, Drottni Anda sinn, og gaf upp öndina. Miðvikudaginn 18. Júlí, voru bátar enn í förum með fólk og ránsfeng, út í kkipin. Gerðist þá þröngt um þá, og var fimm föngum, er vanmegnugir þóttu, sleppt á land, en tveir þeirra voru drepnir síðar. Um það bil er flutningum var að ljúka, báru svo Barbarar eld, að Dönsku húsunum, og brendu þau til kaldra kola. Er mælt að þar hafi verið brent inni, margt sjúkt fólk og hrumt, er þeim þótti ekki svara kostnaði að hafa á brott með sér. Um miðjann fimmtudaginn 19.Júlí, undu þeir loks upp segl. Hleyptu þeir af níu fallbyssu-skotum, var það síðasta kveðja þeirra til landsmanna. Í Vestmannaeyjum er talið að rænt hafi verið tvöhundruð fjörutíu og tveimur mönnum, en þrjátíu og sex verið myrtir. Við Miðjarðarhaf stóð ríki Tyrkjasoldáns með miklum blóma. Meðal þeirra þjóða sem hann réði yfir voru íbúar Alsýr í norður Afríku. Þeir voru mjög herskáir og stunduðu  ránskap á norðlægum slóðum. Vöktu þessir já-bræður Muhameths mikinn ótta í brjóstum kristinna Evrópubúa.Árið 1627  lögðu tólf skip af stað, frá Alsýr norður á bógjinn í ráns ferð. Fjögur af þeim komu til Íslands. Tvö þeirra fóra ránsferð um Austfyrði og héldu síðan suður með ströndinni, þar sem þeir hittu fyrir eitt af sjóræningjaskipunum, sem slóst í för með þeim.Þessi þrjú skip, héldu til Alsýr, eftir ránin, og tók ferðin þangað, einn mánuð. þar var fólkið selt á uppboði. Endalok þess urðu ærið misjöfn. af þrjúhundruð og áttatíu föngum, sem fluttir voru í ánauð frá Íslandi, er talið að um hundrað hafi turnerast, og látið snúast til Múhameðs trúar. Til baka komust tuttugu og sjö af þessum þrjúhundruð og áttatíu, og voru þá liðin tíu ár, frá ráni þeirra. 

Þú getur nú valið um, að lesa söguna aftur, eða hlusta á og fá með öll þau   hljóð sem hugsast getur að geri frásögnina en fremur lifadi.

Guð Er Fullkomlega Góður Guð . Já eða Nei ?

Í dag er verið að ræða um að ekki megi lengur kenna kristin fræði í skólum landsins.   Af því tilefni langaði mig             að deila eftirfarandi með ykkur.

Anne Graham, dóttir Billy Graham, var í viðtali í morgunþætti Jane
Clayson í sjónvarpi í Bandaríkjunum stuttu eftir hryðjuverkaárásina
á World Trade Center. Jane Clayson spurði hana. „Hvernig gat Guð
leyft þessu að gerast?' Og Anne Graham svaraði þessu á einstaklega
djúpan og skilningsríkan hátt...; „Ég trúi því að Guð sé virkilega sorgmæddur yfir þessu, alveg eins og við erum, en í mörg ár höfum við verið að segja Guði að koma sér út úr skólum okkar, að koma sér út úr ríkisstjórnum okkar og að koma sér út úr lífi okkar. Og þar sem hann er „heiðursmaður' þá trúi ég því að hann hafi hægt og hljóðlega stígið til hliðar. Hvernig getum við ætlast til þess að Guð gefi okkur blessun sína og vernd ef við krefjumst þess að hann láti okkur í friði? „ Í ljósi liðinna atburða... hryðjuverkaárása, skotárása í skólum o.s.frv...Ég held að þetta hafi allt byrjað þegar Madeline Murray O ' Hare (sem var myrt, lík hennar fannst fyrir stuttu) kvartaði yfir bæn í
skólum okkar, og við sögðum : „Allt í lagi.' Síðan sagði einhver að
það væri betra að sleppa því að lesa Biblíuna í skólum. Biblíuna sem
segir að þú skalt ekki morð fremja, þú skalt ekki stela, og elskaðu náunga þinn eins og sjálfan þig. Og við sögðum „Allt í lagi.'
Síðan sagði einhver að kennarar og skólastjórar ættu ekki að aga
börnin okkar þegar þau haga sér illa. Og skólayfirvöld sögðu : „
Enginn starfsmaður skólans ætti að snerta nemendur þegar þeir haga
sér ílla vegna þess að við viljum ekki slæmt umtal, og við viljum
vissulega ekki verða lögsótt. „ ( Það er stór munur á ögun og
snertingu, barsmíðum, löðrungi, niðurlægingu, spörkum o.s.frv. ) Og
við sögðum : „Allt í lagi.'
Síðan sagði einhver mikilsvirtur ráðamaður: „ Það skiptir ekki málið
hvað við gerum í okkar einkalífi svo framalega sem við vinnum okkar
vinnu. Og við samþykktum þetta og sögðum: „ Það skiptir ekki
máli hvað nokkur annar, þar á meðal forsetinn, gerir í einkalífi
sínu á meðan ég hef vinnu og efnahagslífið er gott. Og síðan sagði
skemmtana-iðnaðurinn: „Búum til sjónvarpsþætti og kvikmyndir sem
stuðla að guðlasti ( ljótu orðbragði ), ofbeldi og óleyfilegu
kynlífi. Og gerum tónlist sem hvetur til nauðgana,
eyturlyfjanotkunar, morða, sjálfsmorða og djöfladýrkunar. Og við sögðum : „Þetta er bara skemmtun, þetta hefur engin slæm áhrif, og
enginn tekur þessu hvort sem er alvarlega, svo gerið bara eins og
þið viljið.' Og nú spyrjum við okkur hvers vegna börnin okkar hafa
enga samvisku, og hvers vegna þau þekkja ekki muninn á réttu og
röngu, og hvers vegna þeim fynnst ekkert að því að myrða ókunnuga, skólafélaga sína, og sig sjálf. Ef við hugsum málið nógu vel og lengi, þá getum við eflaust áttað okkur á stöðunni.               Ég held að þetta hafi mikið að gera með að við                  „UPPSKERUM EINS OG VIÐ SÁUM.'
„Elsku Guð, hvers vegna hjálpaðir þú ekki litlu stelpunni sem var
myrt í skólastofunni sinni? „ Einlægur og áhyggjufullur nemandi....
OG SVARIÐ: „Kæri einlægi og áhyggjufulli nemandi, mér er ekki hleypt inn í skólana.                     ' Yðar einlægur, Guð
Skrítið hvað það er einfalt fyrir fólki að gera lítið út Guði og
vera síðan hissa á því að heimurinn skuli vera á leið til Helvítis.
Skrítið að við skulum trúa því sem stendur í dagblöðum, en við
efumst um það sem stendur í Biblíunni.
Skrítið hvernig allir vilja komast til himna, svo framalega að þeir
þurfi ekki að trúa, hugsa, segja, eða gera neitt sem Biblían segir.
Skrítið hvernig sumir geta sagt: „Ég trúi á Guð' en samt fylgt
Satan, (sem „trúir' að vísu líka á Guð ).
Skrítið hvað við erum fljót að dæma, en viljum sjálf ekki vera dæmd.
Skrítið hvernig þú getur sent þúsund brandara í tölvupósti og þeir
bregðast um eins og eldur í sínu, en þegar þú ferð að senda
tölvupóst þarsem talað er um Drottinn, þá hugsar fólk sig tvisvar um
áður en það sendir hann áfram. Skrítið hvernig klúr, ósæmilegur, óheflaður og ruddalegur póstur ferðast frjáls um netheiminn, en opinber umræða um Guð er þögguð niður í skólum og vinnustöðum.
Skrítið hvernig einhver getur verið svo brennandi fyrir Guði á
Sunnudegi, en verið ósýnilegur kristinn einstaklingur það sem eftir
lifir vikunnar.     Hlærðu?
Skrítið hvernig þú ferð að framsenda þennan póst, þá sendir þú hann
ekki til margra í netfangabókinni þinni vegna þess að þú ert ekki
viss um hverju þeir trúa, eða hvað þeir munu halda um þig fyrir að
senda sér þennan póst. Skrítið hvernig ég get haft meiri áhyggjur
hvað öðru fólki fynnst um mig en hvað Guði finnst um mig.
Hefur þetta fengið þig til að hugsa ?   !

þegar Andlegt líf, kviknar hið innra

 Vorið kemur bráðum og Vatnsdælingar fagna.

Nú verður aftur hlýtt og bjart um bæinn.

Af bernskuglöðum hlátri strætið ómar,

því vorið kemur sunnan yfir sæinn.

Sjá, sólskinið á gangstéttunum ljómar.

 

Og daprar sálir söngvar vorsins yngja.

Og svo er mikill ljóssins undrakraftur,

að jafnvel gamlir símastaurar syngja

í sólskininu og verða grænir aftur.

 

Og þúsund hjörtu grípur gömul kæti.

Og gömul hjörtu þrá á ný og sakna.

Ó, bernsku vorrar athvarf, Austurstræti,

         hve endurminningarnar hjá þér vakna.

Segja má að vorið vermi sálina, líkt og tekeð er fram í ljóði, því sem ég er að rifja upp hér á undan, sem Jóhann Helgason, söng svo lista vel um árið, við ljóðið Austurstræti, eftir  Tómas Guðmundson.  Líkt er um vorið og endurfæðingu, þegar Andlegt líf, kviknar hið innra með manni, og nýtt upphaf á sér stað svo um munar og umbiltir öllum hvíða, eymd og einsemd. Þá tekur bjartsýnin völdin, brosið færist yfir andlitið með ljóma sólarinnar.

 

Fyrirboði, Eldveggur, Gas og Flótti.

Fyrirboði sá er sumir fengu gegnum drauma voru mjög skýrir . En að fá að reyna og sjá 2,500 m ógnarlegan Eldvegg rísa upp í hæstu hæðir, með tilheyrandi hávaða og drunum, landskjálfta og fnik.  Gas og flótti, var það næsta sem menn máttu glíma við. ásamt fljúgandi grjóti 100° heitt og  svo framvegis.             Alda Björnsdóttir listmálari á Tungötu 22 í Vestmannaeyjum skýrir hér frá draumum, en fljótt mátti skilja merkingu þeirra, því þeir komu greinilega fram á allra nærstu dögunum. það er, þegar Eldgosið í Vestmannaeyjum hófst, upp úr miðnætti aðfaranótt 23. Janúar 1973.   

                                          

Fyrsti fyrirboðinn  

    Alda segir að fyrsta drauminn sem hún tengir við gosið hafi hana dreymt haustið 1972.  „Mig dreymdi að ég var á gangi sunnan við Túngötuna.  Ég sé hvar eldtungur gægðust upp úr jörðinni, hingað og þangað innan um húsin, allt fyrir austan okkur á Túngötu 22 og norðan undan Helgafelli.  Ég veitti því athygli hve sakleysislegar þær voru, og gekk ég því óhrædd áfram mína leið.“

 

 

Dreymdi flutningana

            Næturnar áður en gosið hófst dreymdi Öldu tvívegis en í fyrra skiptið dreymdi hana fyrir flutningi fólksins með bátunum.  „Það var aðfaranótt 22. janúar 1973 að mig dreymdi að ég var um borð í vélbát fyrir vestan Eyjar.  Voru þar margir bátar einhverra hluta vegna.  Ekki vissi ég hvers vegna ég var þarna, það var margt fólk í þessum bátum en engin fiskur og mikið öngþveiti.  Var ég að borða með Gunnari Inga Einarssyni, tilvonandi tengdasyni mínum og borðuðum við af sama diski.  Þetta þótti mér merkilegt því nóttina eftir, gosnóttina sjálfa, var ég komin um borð í vélbátinn Fífil frá Hafnarfirði á leið til Þorlákshafnar.  Margir voru bátarnir fyrir vestan Eyjar og ekki í leit að fiski heldur með flóttafólk.  Það kom mér líka á óvart að við skyldum lenda hjá foreldrum Gunnars Inga en þau höfðum við aldrei séð né þangað komið. Þar borðuðum við þennan dag og næstu daga, við sama borð og Gunnar Ingi.

 

Allt skilið eftir í Vatnsdal

            Aðfaranótt þriðjudagsins 23. janúar dreymdi Öldu að hún og Hilmir, eiginmaður hennar, væru stödd austur í húsinu Vatnsdal hjá foreldrum Hilmis.  „Það hafði verið þar mikil veisla, en allt var búið.  Allt fólkið var farið nema foreldrar hans, sem áttu þar heima en þau voru dáin fyrir mörgum árum.  Diskar, bollar og önnur matarílát voru tóm, allt búið, bara eftir að ganga frá eftir veisluna. Við Hilmir urðum að fara og var ég leið yfir því að skilja svona við. Gömlu hjónin sátu bara og horfðu yfir þetta. Við vildum gjarnan hjálpa þeim að ganga frá en gátum það ekki. Það var eitthvað sem þrýsti á og við urðum að fara og gömlu hjónin sátu ein eftir.  Draumurinn snérist allur um að allt var búið.  Þessa sömu nótt vaknaði ég upp rétt fyrir klukkan tvö við brunalúður. Komið eldgos á Heimaey og við urðum að flýja.  Í Vatnsdal var allt búið eftir þessa nótt og húsið fór undir hraun.